Les 7 (12/10/2007): noodlanding / crosswind

Even een korte blog over de laatste les die ik gehad heb.

Eigenlijk had ik pas op 20/10 weer een les staan, maar na de solo had ik de smaak zo te pakken dat ik voor afgelopen vrijdag nog een gat in de planning heb gevuld met een les. Jörgen zit eigenlijk normaal al weken vooraf vol, maar blijkbaar had iemand afgezegd.

Deze les stond in het teken van noodlandingen. We hebben de procedure van het kiezen van een goede landingsplek besproken en we hebben dat een keer of 3 geoefend in het laagvlieggebeid. Daar zijn we tussendoor ook nog even op zoek gegaan waar de PH-SVT stond (was nog best lastig om hem vanaf 1400 ft. te vinden op al die strookjes weiland). Er waren wat monteurs bezig met het aanbrengen van een nieuwe motor, en als het goed is, is het toetsel vrijdag/zaterdag uit het weiland gevlogen. De PH-SVU (de andere Diesel Robin) was bijna klaar met onderhoud, en daarom zaten we wederom in de gehuurde PH-HLR. Ik vloog de laatste vlucht voordat hij terugging naar EHMZ (Midden Zeeland).

Na de drie oefeningen in het laagvlieggebied, zijn we naar het vliegveld gegaan om het daar ook nog eens een paar keer te oefenen. Dat was nog niet makkelijk, maar dat kwam vooral door de crosswind: precies dwars op de baan. Als je dan van downwind op base draait krijg je dus een heel mooi steuntje in de rug dat je eigenlijk niet nodig hebt: als je niet oppast 'overshoot' je dan de runway en moet je eerst weer terugsturen voordat je mooi voor de baan hangt. Op dat moment heb je natuurlijk weer flink last van de zijwind. De landingen waren dan ook niet om over naar huis te schrijven.

Na de vlucht benzine besteld (doe dit nooit via de luchtverkeersleiding, want dan wordt de havendienst boos ;-)

En zo was lesje 7 alweer voltooid. Op naar les 8, waarin ik een progress check mag uitvoeren met een voor mij geheel onbekende instructeur. Een soort tussenexamen.

Les 6 (05-10-2007): SOLO!!!!

Goed moet ik hier nog iets uitleggen of snapt u het zo wel?? Toch maar van voren af aan beginnen.

Vandaag les 6 gehad. Vooraf stond op het programma: oefenen van motorstoring na de start (en dan met name wat je moet doen om toch goed aan de grond te komen) en verder wat cirquit werk.

Ik was weer aardig vroeg op de club, maar de instructeur was nog met z'n vorige klant bezig. Dus ik had alle tijd om even de formulieren in te vullen die nodig zijn om bij het CBR mee te kunnen doen aan de theorie examens die je per module moet afleggen. Ook weer geregeld.


Verder nog een aardigheidje: doordat de PH-SVT nog steeds met motorpech staat (in een weiland) en een nieuwe motor moet krijgen, én omdat de PH-SVU in groot onderhoud stond (moet om de zoveel vlieguur), had de vliegclub een toestel uit Zeeland gehuurd de PH-HLR. Die ziet er zo uit (met dank aan Alexander Vervoort via http://www.airliners.net/):

En dit was dus meteen mijn toestel voor vandaag.

Daarna voorbespreking: we zouden een romeo departure gaan doen en dan richting EHSE (Seppe) vliegen, een paar touch and go's en vervolgens weer terug naar EHRD om daar met een landing af te sluiten. Op Seppe was ik vanuit Rotterdam nog niet geweest, maar al wel een keer met een proefles met m'n broers. Hier nog een foto'tje daarvan, want daar is het echte virus toch wel mee begonnen. Het was de eerste keer dat ik toen voorin een vliegtuig zat en dus mocht sturen. Op de achtergrond de PH-VSP (een Cessna 172) waar we toen mee vlogen.


Of ik al een vliegkaart van NL had, vroeg Jörgen. Nee, dus die kochten we eerst nog even zodat we een beginnetje met navigeren op de kaart konden maken (tot nu toe was dat beperkt gebleven tot het gebied rondom EHRD, en dat kan je prima doen met een los kaartje van de naderingsroutes van Rotterdam). Nu gingen we dus voor het eerst verder van huis.

Vervolgens een heel stuk 'meer van hetzelfde'. Je kent het wel van de eerdere logs: vliegtuig uit de hangaar, outside check, startup checks, taxiën, opstijgen (vandaag baan 06) en daarna op 1500 ft de Romeo departure gedaan.

Onderweg wat theorie/praktijk gedaan over hoe je vanuit de lucht de weg vind. Heel simpel: net als op de grond gewoon op de weg letten. Die vallen goed op, net als spoorlijnen, schoorstenen en hoogspanningsmasten, en dan moet je vervolgens in de gaten houden welke plaatsen er links en rechts voorbij glijden.

Bij EHSE aangekomen heb ik 2 touch and go's gemaakt, en vervolgens over de Hoekse Waard weer richting Rotterdam. Onderweg trok Jórgen nog even het gas dicht terwijl ik op 500 ft zat, om te kijken of ik wist wat ik moest doen. Neus omlaag en snelheid houden + ondertussen een weiland binnen bereik aanwijzen. 1e keer was een weiland iets te ver weg, de 2e keer ging beter. Natuurlijk niet echt geland, maar het gaat om het idee.

We mochten inbound Oud-Beijerland, Euromast vliegen en vervolgens gingen we de landing inzetten. Uhm, landing? Doe maar een touch and go zegt Jörgen. Zo gezegd zo gedaan. En daarna nog één en nog één. Nou waren we al vrij lang aan het vliegen, dus ik begon me wat zorgen te maken om de mensen die na ons het toestel gehuurd hadden. Dat was geen les, dus ik dacht: die willen vast snel weg als we binnen zijn. Maar Jörgen leek alle tijd te hebben. Bij het volgende rondje nam Jörgen contact op met de tower om te vragen wanneer het eerstvolgende 'grote toestel' zou komen op Rotterdam. Dat zou pas over een uur zijn.

Ik begon nattigheid te voelen...

Vervolgens zegt hij tegen de toren: "Request full stop, and after that I have a special request".

Ik begon nog meer vermoedens te krijgen.

En inderdaad, we waren de baan afgedraaid (na een paar flinke slingers omdat ik het niet voor elkaar kreeg om die twee remmen die je hebt mooi tegelijk in te trappen), en Jörgen vraagt: "Heb je zin om er zelf nog een rondje aan vast te plakken?" Tsja, dan zeg je dus geen nee! Dus hij zegt tegen de tower dat ik nog even solo ga (niet erbij zeggend dat het de FIRST solo is).

Nadat de instructeur was uitgestapt met als laatste tip dat door de gewichtsvermindering het allemaal wat sneller zou stijgen, kon ik weer vertrekken. En ik maar wachten totdat de zenuwen zouden gaan opspelen, maar wat schetst m'n verbazing dat het allemaal heel ontspannen ging. Alsof je het al zo vaak alleen hebt gedaan. Checklist afgelopen, taxi klaring aangevraagd en gaan maar. Bij de baan nog wat checks doorlopen en 'PH-HLR is ready for departure'!

Heerlijk cirquitje gevlogen, het enige ongebruikelijk voor mij was dat de luchtverkeersleiding mij een melding gaf dat de baan geïnspecteerd werd (door een auto). Waarschijnlijk had het weinig met mij te maken, maar het voelde wel een beetje alsof er een rode loper voor me werd uitgerold. Na een vloeiende landing weer in de remmen. Dat ging opnieuw met geslinger want ik wilde de eerste afrit hebben omdat ik op de radio hoorde dat er vanuit tegenovergestelde richting een groter toestel binnen moest komen die al allerlei snelheidsbeperkingen opgelegd kreeg omdat ik eerst mocht landen.

Na het verlaten van de baan kwam de verkeersleider met een oproep: "PH-HLR, was dit uw eerste solo?" Dus ik zeg van ja, en hij reageert "dat zag er dan heel mooi uit, gefeliciteerd!". En dat werd opgemerkt door 3 andere toestellen (waaronder diegene die aan het landen was) en die felicteren mij ook allemaal. Even dus heel gezellig op de frequentie. Ondertussen reed ik langs twee van die drie vliegtuigen die op de freqentie zaten, en die staken hun duim op toen ik voorbij kwam. En ik maar terug doen, en een vette grijns erbij natuurlijk!

Toen ik bij de club aan kwam rijden stond Jörgen daar met z'n mobiel wat foto's van het binnentaxiën te schieten. Even checklist afgewerkt en uitstappen maar.

YESSSSSS, dit is het ultieme vlieggevoel!!!

Snel het logboek invullen en even uitgerekend: ik heb 6uur35 (!) les gehad tot de first solo. Dat had ik vooraf nooit durven dromen. Dat je al zó snel zelf de lucht in kan/mag.

Snel logboek afgewerkt, want die mensen stonden inderdaad al een half uur op me te wachten omdat ze weg wilden (weer een half uur later, toen het toestel getankt was, bleek dat hun flightplan verlopen was, oeps!!, nou ja ikzelf kon daar weinig aan doen).

In het clubgebouw snel met Margreet gebeld dat ik iets later kom door al dit onvoorziene oponthoud ;-)) En wat ligt er op m'n bord als ik thuis kom en aan tafel ga voor de lunch?




En op de achterkant stond natuurlijk ook wat, maar dat hou ik lekker voor mezelf :-p


Mensen, vliegen is écht leuk!!! (voor het geval je daar nog aan twijfelde)

Les 5 (21-09-07): Flaren is zweten...

Pfoe, dat was hard werken deze les! Het duurde maar een half uurtje, maar veel langer had niet gehoeven! Waar het op neer kwam: touch-and-go-and-touch-and-go-touch-and-go-and-touch-and-go-touch-and-go-and-touch-and-go-and touch-and-go (7 keer dus).

Veel geleerd over het cirquit vliegen, vooral ook vanwege de stevige wind die ik telkens weer tref (nou ja, in elk geval trekt de bewolking telkens nét voor mijn lessen op). Deze keer windsnelheden tot 20 knots gehad, gelukkig iets minder crosswind dan vorige keer.

Om jullie mee te laten genieten van wat je allemaal mis kunt doen (en voor mij nu een dag later meteen een mooi moment om de leerpunten op een rij te zetten):

A. vergeten om op de verschillende onderdelen van het criquit te corrigeren voor de wind (dus je neus niet in de vliegrichting, maar gecorrigeerd voor de wind).

B. Verder het te laat indraaien naar base, en daardoor op final te ver van de baan afzitten, waardoor je in het extra lage cirquit van EHRD gewoon te vroeg laag uitkomt (niet vóór de baan trouwens, omdat je als landingspunt met ons kleine vliegtuigje halverwege de baan mikt). Goed mikken is ook een kunst. Het liefst probeer je bij het verlaten van downwind je motorinstelling zo te doen dat je in één vloeiende beweging precies op het juiste plekje op de grond terecht komt. Als dat niet lukt moet je de hoogte corrigeren met gas geven/inhouden.

C. Eerste paar touch-and-go's had ik de neiging om zodra ik op de grond stond de stuurknuppel te laten vieren, en dus niet meer in de wind te houden. Dat laatste moet juist wel, want ook als je op de baan rijdt zal je moeten voorkomen dat de wind te veel vat op je vliegtuig krijgt waardoor je over de baan zou gaan zwalken.

D. Flaren, het op het laatste moment optrekken voordat je aan de grond komt. GRRR, dat was het grootste probleem. Vlak voor je aan de grond komt moet je zo ongeveer de volgende bewegingen tegelijkertijd maken: stuurknuppel in de wind, voetenstuur naar rechts, gas dicht, knuppel naar achteren trekken om de daling af te vangen. En dat is dus even iets meer dan dat je met autorijden moet doen om voor een stoplicht tot stilstand te komen...maar oefening baart kunst, zeker oefening in lastige omstandigheden, dus hier gaan we volgende keer gewoon weer mee verder. En op zich heb ik de kist elke keer wel redelijk aan de grond gekregen, dus wat dat betreft ging het wel.

Dus een slechte les? Welnee, het vliegen was heerlijk, de preflight-check, de radiocommunicatie en de checklists aflopen gingen prima. En een hoop geleerd.

Afgelopen week is ook de theorie begonnen, gezellig klasje van een man of 15 en we zijn begonnen met het vak 'Grondbeginselen en luchtvaartuigen'. Dus de komende tijd zit ik elke week op maandag van 19.30-22.30 in de schoolbanken!



Edit: ik had nog een foto van de vorige les, waarin de toestellen werden getankt. Eén van de laatste foto's van de PH-SVT voordat die een noodlanding heeft gemaakt in een weiland. Op dit moment nog steeds out of service...